Υπάρχει λόγος (από την προεκλογική διαφήμιση της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ)

να βγάλουμε πολλούς συνέδρους στο συνέδριο της ΟΝΝΕΔ..

Πόσες μα πόσες φορές σε διαδικασίες των φοιτητικών συλλόγων ή σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις δεν έχουμε ρωτήσει ή εγκαλέσει μέλη της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ για τη σχέση τους με τις υπόλοιπες ΔΑΠ και την ΟΝΝΕΔ, τη νεολαία της Νέας Δημοκρατίας. Η απάντηση που λαμβάνουμε όλες τις φορές είναι λίγο πολύ γνωστή: «Εδώ είναι ΔΑΠ Πολιτικών Μηχανικών, όχι ΔΑΠ ΠΑΠΕΙ» ή «Η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ είναι ανεξάρτητη από την ΟΝΝΕΔ δεν έχει καμία σχέση άρα δε φταίει για τα δεινά που προκαλεί η πολιτική της ΝΔ» ή «Η ΔΑΠ δεν έχει κόμματα από πίσω της σαν τους υπόλοιπους». Επιπλέον σε μια πρόσφατη καμπάνια της ΔΑΠ φιγουράρει το σύνθημα «Οι σύλλογοι πέρα από τα κόμματα». Μάλιστα…

4 σημεία για την Γενική Συνέλευση της Τετάρτης, από την Ανάδραση!

• Η εργατική πρωτομαγιά την ερχόμενη Πέμπτη δεν πρέπει να περάσει ανόδυνα. Σε μια φάση όπου τα εργατικά δικαιώματα τσακίζονται από την κυρίαρχη πολιτική, με τον πιο βίαιο τρόπο (κάθε χρονιά λέμε ότι δεν πάει χειρότερα, κάθε χρονιά διαψευδόμαστε) η Εργατική Πρωτομαγιά πρέπει να αποτελεί σταθμό και μήνυμα. Δεν έχουμε αυταπάτες, τη 1η Μάη μάλλον δεν θα μπει τέλος στη μνημονιακή πολιτική, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα την ξεχάσουμε, δεν σημαίνει ότι θα αφήσουμε την απάθεια να γίνει συνήθεια!

• Η απεργία των διοικητικών σημάδεψε με πολλούς τρόπους το προηγούμενο εξάμηνο, από την πολιτική της ουσία μέχρι το πιο απλό του συμπιεσμένου εξαμήνου και τις εταιροχρονισμένης fast track εξεταστικής. Ο αποηχός της απεργίας έθεσε τις βάσεις για τη συνέχεια του αγώνα για το αυτονόητο της δημόσιας – δωρεάν παιδείας, την ίδια στιγμή η εντατικοποίηση και το “κεφάλια μέσα” που μας επηρέασε όλους ίσως να υπονόμευσε αυτή τη βάση. Ο καλύτερος τρόπος να τιμήσουμε και (κυρίως) να συνεχίσουμε τον αγώνα αυτό είναι το να μην ενδώσουμε σε αυτή τη νέα κανονικότητα, να συζητήσουμε για το που μας άφησε η απεργία και να ξαναπιάσουμε το νήμα του αγώνα, ενάντια σε αυτά που έρχονται, στις διαγραφές φοιτητών, στα δίδακτρα κλπ

• Η αλήθεια είναι ότι έχουμε φτάσει σε ένα σημείο όπου το να λειτουργούμε και να δρούμε συλλογικά δύσκολα εντάσσεται στην καθημερινότητά μας. Αυτό όχι σε ότι αφορά μια συλλογικότητα όπως μπορεί να είναι η ΑρΕν, αλλά την ίδια την αντίληψη ότι και για το οποιοδήποτε μικρό κοινό μας πρόβλημα η δυνατότητα να το αντιμετωπίζουμε ελοχεύει στο “όλοι/ες μαζί”. Αν προσπαθήσουμε να σκεφτούμε με αυτό τον τρόπο, θα μπορέσουμε να ξανασυνατηθούμε μέσα σε πρωτοβουλίες για τη σίτιση και τη στέγαση, μέσα σε αυτοδιαχειριζόμενα κυλικεία και μέσα στη Γενική Συνέλευση του Συλλόγου μας!

• Ο Φοιτητικός μας Σύλλογος για πολλούς και πολλές πλέον σημαίνει πολύ λίγα πράγματα. Για τις αριστερές συλλογικότητες συχνά η υπεράσπισή του φαίνεται τόσο αυτονόητο που η πραγματική ουσία και το αντίκτυπο του να υπάρχουν σύλλογοι και να συμμετέχουμε σε αυτούς χάνεται. Πάνω σε αυτό απλά θα παρενούσαμε τον οποιοδήποτε να σκεφτεί από την πιο μικρή αδικία μέχρι τη μεγαλύτερη ατασταλία σε επίπεδο σχολής και τη μικρότερη αλλαγή στο πρόγραμμα μέχρι την πιο κεντρική μεταρρύθμιση στα Πανεπιστήμια χωρίς τον λόγο των φοιτητών τους σε κανένα επίπεδο και από την άλλη να σκεφτεί τα μεγάλα γεγονότα από τις πλατίες μέχρι την ΕΡΤ χωρίς την δυναμική παρουσία και το στίγμα της νεολαίας και των φοιτητικών συλλόγων. Αυτές οι σκέψεις μπορεί και να οδηγούν στη Γενική Συνέλευση!

2o Φεστιβάλ Αριστερής Ενότητας, Σχημάτων Αθήνας

Για δεύτερη χρονιά , τα σχήματα της Αριστερής Ενότητας Αθήνας στήνουν το δικό τους φεστιβάλ.

Μετά από τέσσερα χρόνια μνημονιακής πολιτικής , επίθεσης στην ελευθερία της έκφρασης και βίαιης καταστολής των αγώνων των εργαζομένων και της νεολαίας , εμείς δίνουμε τη δική μας απάντηση.

Οι κοινοί μας αγώνες και οι συλλογικές μας δράσεις δείχνουν τον δρόμο της ανατροπής . Μέσα σε ένα κλίμα αυταρχισμού και αποπολιτικοποίησης που καλλιεργείται από την κυρίαρχη αφήγηση μεταξύ άλλων και στους χώρους των πανεπιστημίων με φορείς τις παρατάξεις της ΔΑΠ – ΝΔΦΚ και της ΠΑΣΠ. Εμείς δημιουργούμε το δικό μας πολιτιστικό αντιπαράδειγμα.

Στις 2 και 3 Μαή όλοι οι δρόμοι οδηγούν στο θησείο.

• Την Παρασκευή 2 Μαίου από τις 16:00 τα σχήματα μας οργανώνουν workshops και εκδηλώσεις . Μετά τις 21:00, συναυλία με την Ματούλα Ζαμάνη και ακολουθεί πάρτι.

• Το Σάββατο 3 μαίου workshops στις 16:00 και Κεντρική Εκδήλωση με θέμα : «Ενάντια στην λιτότητα και τον αυταρχισμό με τους κοινούς μας αγώνες για την ανατροπή» . Στις 18:30 παρεμβαίνει ο Γαβριήλ Σακελαρίδης , υποψήφιος δήμαρχος με την Ανοιχτή πόλη. Ακολουθεί ρεμπέτικο γλέντι.

facebook: σελίδα και event

Το blog του Φεστιβάλ

Στις 2 και 3 Μάη όλοι και όλες στο Θησείο !

Να αγωνιστούμε για την ανατροπή, 

να κάνουμε τους αγώνες μας γιορτή ! 

Ανακοίνωση Αριστερής Ενότητας για τα γεγονότα της 8ης Απριλη στην ΑΣΟΕΕ

Αλληλεγγύη στους συλληφθέντες! 

Την Τετάρτη 23 Απριλίου εκδικάζεται μετά από αναβολή η δίκη των 13 συλληφθέντων κατά την επιδρομή της αστυνομίας στην ΑΣΟΕΕ το πρωί της 8ης Απριλίου.

Την Τρίτη 8 Απριλίου γύρω στις 11:00 το πρωί ομάδα από είκοσι Χρυσαυγίτες με αντικείμενα στα χέρια επιτίθεται σε μετανάστες μικροπωλητές που βρίσκονται έξω από την ΑΣΟΕΕ και προσπαθεί να αποκλείσει ανεπιτυχώς την είσοδο του Πανεπιστημίου. Λίγο αργότερα η επίθεση των Χρυσαυγιτών ενισχύεται από ασφαλίτες, Δελτάδες και ΜΑΤ, εξαπολύοντας ανθρωποκυνηγητό στην περιοχή, κατά το οποίο χτυπάνε κόσμο αδιάκριτα και τελικά συλλαμβάνουν ένα φοιτητή και 12 μετανάστες. Το απόγευμα της ίδιας ημέρας πραγματοποιείται από πλήθος κόσμου πορεία διαμαρτυρίας προς το Α.Τ. Κυψέλης, η οποία ανακόπτεται από την αστυνομία και καταλήγει σε συγκέντρωση στην πλατεία Αμερικής. Το πρωί της επόμενης μέρας οι συλληφθέντες οδηγούνται στα δικαστήρια με τις κατηγορίες της αντίστασης κατά της αρχής, των απλών σωματικών βλαβών και του παράνομου εμπορίου, ενώ ταυτόχρονα η αστυνομία πραγματοποιεί τρομοεισβολή στα σπίτια των συλληφθέντων χωρίς παρουσία εισαγγελέα και χωρίς τελικά να βρει κάτι το επιβαρυντικό. Η δίκη αναβάλλεται για την Τετάρτη 23 Απριλίου, αλλά με απόφαση της αστυνομίας διατάσσεται η κράτηση των 12 μεταναστών, απ' τους οποίους οι 6 κρατούνται στο Α.Τ. Ομόνοιας και οι υπόλοιποι 6 στην Αμυγδαλέζα, ενώ ο Έλληνας φοιτητής αφήνεται ελεύθερος. Θεωρείται απαραίτητο να σημειώσουμε ότι 8 από τους μετανάστες διέμεναν νόμιμα στη χώρα ως αιτούντες πολιτικό άσυλο.

Ανακοίνωση Αριστερής Ενότητας για την πρόταση της ΟΝΝΕΔ για πανεπιστημιακή αστυνομία!

H ανακοίνωση της ΟΝΝΕΔ που προτείνει την δημιουργία πανεπιστημιακής αστυνομίας έπειτα από το περιστατικό βίας στο ΠΑ.ΜΑΚ. κάθε άλλο παρά κεραυνός εν αιθρία ήταν για εμάς. Είναι σύνηθες η νεολαία της κυβέρνησης αλλά και η φοιτητική της παράταξη να επιλέγουν να αναφέρονται στο πανεπιστήμιο μόνο για ζητήματα ασφάλειας, όπως έχουν κάνει και στο παρελθόν εισηγούμενοι την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, αποτελώντας τον εκφωνητή της αυταρχικής μνημονιακής πολιτικής μέσα στα πανεπιστήμια. Την ίδια ακριβώς στιγμή που η ΟΝΝΕΔ επιλέγει, απολύτως σκόπιμα και συνειδητά, να αναφερθεί σε ζητήματα τάξης και ασφάλειας, παραλείπει για άλλη μια φορά να μιλήσει για την επίθεση που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια στο δημόσιο πανεπιστήμιο μέσα από τον νόμο Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου, το σχέδιο Αθηνά, τις απολύσεις των διοικητικών υπαλλήλων σε ΕΚΠΑ και ΕΜΠ, την διαρκή υποβάθμιση του πανεπιστημίου, την υποστελέχωση του και τη συρρίκνωση της κρατικής χρηματοδότησης (-60% τα τελευταία 3 χρόνια).

Για όσους δε μπορούν να καταλάβουν αυτά που ήδη τους έχουν ξεπεράσει

Το Σάββατο 15/3 η επιστασία του κτηρίου ανακοίνωσε σε φοιτήτριες που βρίσκονταν στο χώρο του ΑυτοδιαχειριζόμενουΚυλικείου Φιλοσοφικής πως είχαν εντολή να κλειδώσουν με λουκέτο τη σχολή και να μην επιτρέψουν στους φοιτητές και στις φοιτήτριες να εισέλθουν στο κτήριο μέχρι τη Δευτέρα, επικαλούμενη απόφαση της κοσμητείας. Προφανώς για αυτήν την απόφαση δεν υπήρξε ποτέ ενημέρωση ή δημόσια τοποθέτηση κάποιου συλλογικού οργάνου της διοίκησης ούτε και καμία αιτιολόγηση. Όταν δε ζητήθηκε η απόφαση γραπτά, δόθηκε στους παραβρισκόμενους/ες μια απόφαση του 2013(!) η οποία μιλάει για καθολικό κλείσιμο του ΕΚΠΑ λόγω απόλυσης των διοικητικών υπαλλήλων!!! Στην ουσία πρόκειται για ένα άτυπο λοκ-αουτ από πλευράς της κοσμητείας με σαφή πολιτικό προσανατολισμό. Ουσιαστικά τα μέλη της συνέλευσης που βρίσκονταν στο χώρο του κυλικείου βρέθηκαν σε ένα άτυπο καθεστώς ομηρίαςαπό τη στιγμή που η συνέλευση είχε την απόφαση να περιφρουρεί το χώρο απ τις συνεχιζόμενες επιθέσεις της κοσμητείας.

Από την Ταξίμ ως τις γειτονιές της Αθήνας ίδιος ο εχθρός, ίδια η καταστολή!

Εννέα μήνες μετά την εξέγερση στην πλατεία Ταξίμ και τον αγώνα για δημοκρατία και ελευθερία το αίτημα για ανατροπή της αυταρχικής κυβέρνησης απ τον τούρκικο λαό παραμένει στο προσκήνιο. Στη γενική κατάσταση κρίσης και κοινωνικής εξαθλίωσης, ο θάνατος του 15χρονου Μπερκίν Ελβάν που βρισκόταν σε κώμα από ευθεία βολή δακρυγόνου απότελεσε τη σπίθα προκειμένου να ξαναβγε ο κόσμος στους δρόμους της Τουρκίας σε δυναμικές διαδηλώσεις ενάντια στην κρατική βία. Το γεγονός του θανατού του Μπερκίν από τη ρήψη δακρυγόνου δε λειτούργησε ανασταλτικά για την τουρκική αστυνομία, η οποία με ωμή καταστολή και χημικά κατέστηλε τις μεγαλειώδεις διαδηλώσεις στη μνήμη του 15χρονου, προέβη σε περίπου 500 συλλήψεις ενώ η κυβέρνηση Ερντογάν οδηγήθηκε στο να απαγορεύσει τις συγκεντρώσεις. Οι εικόνες απ τους δρόμους της Τουρκίας δε μπορούν παρά να μας φέρνουν στο νου την εξέγερση τον Δεκέμβρη του ’08 στην Ελλάδα μετά τη δολοφονία του Α.Γρηγορόπουλου, θυμίζοντάς μας πως οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές και η βία που τις συνοδεύει βάζουν τη νεολαία και τον αγωνιζόμενο λαό στο στόχαστρο.

Η προσπάθεια της κυβέρνησης και των κατασταλτικών της μηχανισμών προκειμένου να πειθαρχήσει τα αγωνιζόμενα κομμάτια του κινήματος, κάνει σαφές πως το μόνο εργαλείο άσκησης πολιτικής των νεοφιλελεύθερων κυβερνήσεων είναι η βία, απ τη στιγμή που αδυνατούν να εξασφαλίσουν την συνέναιση της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας. Από τη μία η εξαθλίωση των εργαζομένων και της νεολαίας και από την άλλη η συρρίκνωση της δημοκρατίας και του δημόσιου χώρου έρχονται σε ευθεία αντιπαράθεση με τις ανάγκες των λαών.

Κείμενο Συμβολής Ανάδρασης – ΑρΕν, Γ.Σ. 12/3

Τα τελευταία τρία χρόνια η επίθεση στο δημόσιο δωρεάν πανεπιστήμιο έχει ενταθεί τόσο ποσοτικά όσο και ποιοτικά. Με αποκορύφωμα την εποχή που έπεται του νόμου Διαμαντοπούλου αντιμετωπίζουμε όλοι και όλες την βίαιη περιστολή των δικαιωμάτων μας. Από την περικοπή των συγγραμμάτων μέχρι την έξωση από τις εστίες και το κλείσιμο τους και από τον αυξανόμενο περιορισμό των δωρεάν σιτιζόμενων μέχρι την απόλυση εργαζομένων και καθηγητών βιώνουμε την επίθεση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Επίθεση καθολική, η οποία δεν περιορίζεται στα σύνορα της τριτοβάθιας εκπαίδευσης αλλά χτυπάει στο σύνολο της την Δημόσια και Δωρεάν Παιδεία. Με το κλείσιμο των ολοήμερων, με την απόλυση των καθηγητών και την καθιέρωση των ωρομισθίων καθώς και με την επιβολή ακόμα ισχυρότερων ταξικών φραγμών για την είσοδο στην τριτοβάθμια εκπαίδευση («Νέο Λύκειο»).

Κόντρα στην απάθεια… να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας

Τη Δευτέρα 24/2/2014, ύστερα από συνεχόμενες ανοιχτές συνελεύσεις και από αποφάσεις που πάρθηκαν, καταφέραμε να δημιουργήσουμε ένα συλλογικό υποκείμενο και να καταλάβουμε την αίθουσα 421 για τη δημιουργία του Αυτοδιαχειριζόμενου Κυλικείου Φιλοσοφικής. Ύστερα από 4 ημέρες λειτουργίας και ενώ το εγχείρημα βρήκε μεγάλη ανταπόκριση στους φοιτητές της σχολής, η κοσμητεία και ορισμένα μέλη των ΔΕΠ εισέβαλαν στο χώρο του κυλικείου, κατέσχεσαν τα πράγματα που υπήρχαν μέσα σε αυτό και μας απαγόρευσαν την είσοδο. Ακολούθησε, βέβαια, και η άρνηση παράδοσης των πραγμάτων που βρήκαν μέσα στο κυλικείο, με πρόφαση την προάσπιση της ασφάλειας και χρησιμοποιώντας γελοίες δικαιολογίες.

Δεν διαπραγματευόμαστε τα αυτονόητα. Σίτιση και στέγαση για όλους και όλες!

Τα τελευταία τρία χρόνια η επίθεση στο δημόσιο δωρεάν πανεπιστήμιο έχει ενταθεί τόσο ποσοτικά όσο και ποιοτικά. Με αποκορύφωμα την εποχή που έπεται του νόμου Διαμαντοπούλου αντιμετωπίζουμε όλοι και όλες την βίαιη περιστολή των δικαιωμάτων μας. Από την περικοπή των συγγραμμάτων μέχρι την έξωση από τις εστίες και το κλείσιμο τους και από τον αυξανόμενο περιορισμό των δωρεάν σιτιζόμενων μέχρι την απόλυση εργαζομένων και καθηγητών βιώνουμε την επίθεση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Επίθεση καθολική, η οποία δεν περιορίζεται στα σύνορα της τριτοβάθιας εκπαίδευσης αλλά χτυπάει στο σύνολο της την Δημόσια και Δωρεάν Παιδεία. Με το κλείσιμο των ολοήμερων, με την απόλυση των καθηγητών και την καθιέρωση των ωρομισθίων καθώς και με την επιβολή ακόμα ισχυρότερων ταξικών φραγμών για την είσοδο στην τριτοβάθμια εκπαίδευση («Νέο Λύκειο»).