Μαζί με τα τόσα κοινωνικά κεκτημένα ετών που καταστρατηγούνται, οι αγώνες των γυναικών και τα δικαιώματά τους υφίστανται ένα μεγάλο χτύπημα.
Στην περίοδο της κρίσης, οι αντιθέσεις οξύνονται. Έτσι και οι αντιθέσεις ανάμεσα στα φύλα βαθαίνουν.
Το ποσοστό της ανεργίας στις γυναίκες είναι πάρα πολύ υψηλό. Οι ίδιες είναι ανεπιθύμητες από τους εργοδότες και είναι οι πρώτες που απολύονται λόγω της άδειας μητρότητας που υποχρεωτικά λαμβάνουν όταν μένουν έγκυες. Επιπλέον, αναγκάζονται να υπομένουν πολύ μεγάλα ωράρια, απλήρωτες υπερωρίες, σεξουαλικές παρενοχλήσεις, κακοποιήσεις κλπ υπό το φόβο της απόλυσης.
Μία σειρά από κοινωνικές παροχές που προσφέρονταν μέσω των συλλογικών συμβάσεων εργασίας (πχ επίδομα τοκετού, επίδομα βρεφονηπιακού σταθμού, επίδομα παιδικής μέριμνας κλπ) καταργούνται δίνοντας άλλο ένα χτύπημα στην ισότητα των φύλων.