Ανακοίνωση Αριστερής Ενότητας για τα γεγονότα της 8ης Απριλη στην ΑΣΟΕΕ

Αλληλεγγύη στους συλληφθέντες! 

Την Τετάρτη 23 Απριλίου εκδικάζεται μετά από αναβολή η δίκη των 13 συλληφθέντων κατά την επιδρομή της αστυνομίας στην ΑΣΟΕΕ το πρωί της 8ης Απριλίου.

Την Τρίτη 8 Απριλίου γύρω στις 11:00 το πρωί ομάδα από είκοσι Χρυσαυγίτες με αντικείμενα στα χέρια επιτίθεται σε μετανάστες μικροπωλητές που βρίσκονται έξω από την ΑΣΟΕΕ και προσπαθεί να αποκλείσει ανεπιτυχώς την είσοδο του Πανεπιστημίου. Λίγο αργότερα η επίθεση των Χρυσαυγιτών ενισχύεται από ασφαλίτες, Δελτάδες και ΜΑΤ, εξαπολύοντας ανθρωποκυνηγητό στην περιοχή, κατά το οποίο χτυπάνε κόσμο αδιάκριτα και τελικά συλλαμβάνουν ένα φοιτητή και 12 μετανάστες. Το απόγευμα της ίδιας ημέρας πραγματοποιείται από πλήθος κόσμου πορεία διαμαρτυρίας προς το Α.Τ. Κυψέλης, η οποία ανακόπτεται από την αστυνομία και καταλήγει σε συγκέντρωση στην πλατεία Αμερικής. Το πρωί της επόμενης μέρας οι συλληφθέντες οδηγούνται στα δικαστήρια με τις κατηγορίες της αντίστασης κατά της αρχής, των απλών σωματικών βλαβών και του παράνομου εμπορίου, ενώ ταυτόχρονα η αστυνομία πραγματοποιεί τρομοεισβολή στα σπίτια των συλληφθέντων χωρίς παρουσία εισαγγελέα και χωρίς τελικά να βρει κάτι το επιβαρυντικό. Η δίκη αναβάλλεται για την Τετάρτη 23 Απριλίου, αλλά με απόφαση της αστυνομίας διατάσσεται η κράτηση των 12 μεταναστών, απ' τους οποίους οι 6 κρατούνται στο Α.Τ. Ομόνοιας και οι υπόλοιποι 6 στην Αμυγδαλέζα, ενώ ο Έλληνας φοιτητής αφήνεται ελεύθερος. Θεωρείται απαραίτητο να σημειώσουμε ότι 8 από τους μετανάστες διέμεναν νόμιμα στη χώρα ως αιτούντες πολιτικό άσυλο.

Ανακοίνωση Αριστερής Ενότητας για την πρόταση της ΟΝΝΕΔ για πανεπιστημιακή αστυνομία!

H ανακοίνωση της ΟΝΝΕΔ που προτείνει την δημιουργία πανεπιστημιακής αστυνομίας έπειτα από το περιστατικό βίας στο ΠΑ.ΜΑΚ. κάθε άλλο παρά κεραυνός εν αιθρία ήταν για εμάς. Είναι σύνηθες η νεολαία της κυβέρνησης αλλά και η φοιτητική της παράταξη να επιλέγουν να αναφέρονται στο πανεπιστήμιο μόνο για ζητήματα ασφάλειας, όπως έχουν κάνει και στο παρελθόν εισηγούμενοι την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, αποτελώντας τον εκφωνητή της αυταρχικής μνημονιακής πολιτικής μέσα στα πανεπιστήμια. Την ίδια ακριβώς στιγμή που η ΟΝΝΕΔ επιλέγει, απολύτως σκόπιμα και συνειδητά, να αναφερθεί σε ζητήματα τάξης και ασφάλειας, παραλείπει για άλλη μια φορά να μιλήσει για την επίθεση που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια στο δημόσιο πανεπιστήμιο μέσα από τον νόμο Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου, το σχέδιο Αθηνά, τις απολύσεις των διοικητικών υπαλλήλων σε ΕΚΠΑ και ΕΜΠ, την διαρκή υποβάθμιση του πανεπιστημίου, την υποστελέχωση του και τη συρρίκνωση της κρατικής χρηματοδότησης (-60% τα τελευταία 3 χρόνια).

Για όσους δε μπορούν να καταλάβουν αυτά που ήδη τους έχουν ξεπεράσει

Το Σάββατο 15/3 η επιστασία του κτηρίου ανακοίνωσε σε φοιτήτριες που βρίσκονταν στο χώρο του ΑυτοδιαχειριζόμενουΚυλικείου Φιλοσοφικής πως είχαν εντολή να κλειδώσουν με λουκέτο τη σχολή και να μην επιτρέψουν στους φοιτητές και στις φοιτήτριες να εισέλθουν στο κτήριο μέχρι τη Δευτέρα, επικαλούμενη απόφαση της κοσμητείας. Προφανώς για αυτήν την απόφαση δεν υπήρξε ποτέ ενημέρωση ή δημόσια τοποθέτηση κάποιου συλλογικού οργάνου της διοίκησης ούτε και καμία αιτιολόγηση. Όταν δε ζητήθηκε η απόφαση γραπτά, δόθηκε στους παραβρισκόμενους/ες μια απόφαση του 2013(!) η οποία μιλάει για καθολικό κλείσιμο του ΕΚΠΑ λόγω απόλυσης των διοικητικών υπαλλήλων!!! Στην ουσία πρόκειται για ένα άτυπο λοκ-αουτ από πλευράς της κοσμητείας με σαφή πολιτικό προσανατολισμό. Ουσιαστικά τα μέλη της συνέλευσης που βρίσκονταν στο χώρο του κυλικείου βρέθηκαν σε ένα άτυπο καθεστώς ομηρίαςαπό τη στιγμή που η συνέλευση είχε την απόφαση να περιφρουρεί το χώρο απ τις συνεχιζόμενες επιθέσεις της κοσμητείας.

Από την Ταξίμ ως τις γειτονιές της Αθήνας ίδιος ο εχθρός, ίδια η καταστολή!

Εννέα μήνες μετά την εξέγερση στην πλατεία Ταξίμ και τον αγώνα για δημοκρατία και ελευθερία το αίτημα για ανατροπή της αυταρχικής κυβέρνησης απ τον τούρκικο λαό παραμένει στο προσκήνιο. Στη γενική κατάσταση κρίσης και κοινωνικής εξαθλίωσης, ο θάνατος του 15χρονου Μπερκίν Ελβάν που βρισκόταν σε κώμα από ευθεία βολή δακρυγόνου απότελεσε τη σπίθα προκειμένου να ξαναβγε ο κόσμος στους δρόμους της Τουρκίας σε δυναμικές διαδηλώσεις ενάντια στην κρατική βία. Το γεγονός του θανατού του Μπερκίν από τη ρήψη δακρυγόνου δε λειτούργησε ανασταλτικά για την τουρκική αστυνομία, η οποία με ωμή καταστολή και χημικά κατέστηλε τις μεγαλειώδεις διαδηλώσεις στη μνήμη του 15χρονου, προέβη σε περίπου 500 συλλήψεις ενώ η κυβέρνηση Ερντογάν οδηγήθηκε στο να απαγορεύσει τις συγκεντρώσεις. Οι εικόνες απ τους δρόμους της Τουρκίας δε μπορούν παρά να μας φέρνουν στο νου την εξέγερση τον Δεκέμβρη του ’08 στην Ελλάδα μετά τη δολοφονία του Α.Γρηγορόπουλου, θυμίζοντάς μας πως οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές και η βία που τις συνοδεύει βάζουν τη νεολαία και τον αγωνιζόμενο λαό στο στόχαστρο.

Η προσπάθεια της κυβέρνησης και των κατασταλτικών της μηχανισμών προκειμένου να πειθαρχήσει τα αγωνιζόμενα κομμάτια του κινήματος, κάνει σαφές πως το μόνο εργαλείο άσκησης πολιτικής των νεοφιλελεύθερων κυβερνήσεων είναι η βία, απ τη στιγμή που αδυνατούν να εξασφαλίσουν την συνέναιση της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας. Από τη μία η εξαθλίωση των εργαζομένων και της νεολαίας και από την άλλη η συρρίκνωση της δημοκρατίας και του δημόσιου χώρου έρχονται σε ευθεία αντιπαράθεση με τις ανάγκες των λαών.

Κείμενο Συμβολής Ανάδρασης – ΑρΕν, Γ.Σ. 12/3

Τα τελευταία τρία χρόνια η επίθεση στο δημόσιο δωρεάν πανεπιστήμιο έχει ενταθεί τόσο ποσοτικά όσο και ποιοτικά. Με αποκορύφωμα την εποχή που έπεται του νόμου Διαμαντοπούλου αντιμετωπίζουμε όλοι και όλες την βίαιη περιστολή των δικαιωμάτων μας. Από την περικοπή των συγγραμμάτων μέχρι την έξωση από τις εστίες και το κλείσιμο τους και από τον αυξανόμενο περιορισμό των δωρεάν σιτιζόμενων μέχρι την απόλυση εργαζομένων και καθηγητών βιώνουμε την επίθεση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Επίθεση καθολική, η οποία δεν περιορίζεται στα σύνορα της τριτοβάθιας εκπαίδευσης αλλά χτυπάει στο σύνολο της την Δημόσια και Δωρεάν Παιδεία. Με το κλείσιμο των ολοήμερων, με την απόλυση των καθηγητών και την καθιέρωση των ωρομισθίων καθώς και με την επιβολή ακόμα ισχυρότερων ταξικών φραγμών για την είσοδο στην τριτοβάθμια εκπαίδευση («Νέο Λύκειο»).

Κόντρα στην απάθεια… να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας

Τη Δευτέρα 24/2/2014, ύστερα από συνεχόμενες ανοιχτές συνελεύσεις και από αποφάσεις που πάρθηκαν, καταφέραμε να δημιουργήσουμε ένα συλλογικό υποκείμενο και να καταλάβουμε την αίθουσα 421 για τη δημιουργία του Αυτοδιαχειριζόμενου Κυλικείου Φιλοσοφικής. Ύστερα από 4 ημέρες λειτουργίας και ενώ το εγχείρημα βρήκε μεγάλη ανταπόκριση στους φοιτητές της σχολής, η κοσμητεία και ορισμένα μέλη των ΔΕΠ εισέβαλαν στο χώρο του κυλικείου, κατέσχεσαν τα πράγματα που υπήρχαν μέσα σε αυτό και μας απαγόρευσαν την είσοδο. Ακολούθησε, βέβαια, και η άρνηση παράδοσης των πραγμάτων που βρήκαν μέσα στο κυλικείο, με πρόφαση την προάσπιση της ασφάλειας και χρησιμοποιώντας γελοίες δικαιολογίες.

Δεν διαπραγματευόμαστε τα αυτονόητα. Σίτιση και στέγαση για όλους και όλες!

Τα τελευταία τρία χρόνια η επίθεση στο δημόσιο δωρεάν πανεπιστήμιο έχει ενταθεί τόσο ποσοτικά όσο και ποιοτικά. Με αποκορύφωμα την εποχή που έπεται του νόμου Διαμαντοπούλου αντιμετωπίζουμε όλοι και όλες την βίαιη περιστολή των δικαιωμάτων μας. Από την περικοπή των συγγραμμάτων μέχρι την έξωση από τις εστίες και το κλείσιμο τους και από τον αυξανόμενο περιορισμό των δωρεάν σιτιζόμενων μέχρι την απόλυση εργαζομένων και καθηγητών βιώνουμε την επίθεση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Επίθεση καθολική, η οποία δεν περιορίζεται στα σύνορα της τριτοβάθιας εκπαίδευσης αλλά χτυπάει στο σύνολο της την Δημόσια και Δωρεάν Παιδεία. Με το κλείσιμο των ολοήμερων, με την απόλυση των καθηγητών και την καθιέρωση των ωρομισθίων καθώς και με την επιβολή ακόμα ισχυρότερων ταξικών φραγμών για την είσοδο στην τριτοβάθμια εκπαίδευση («Νέο Λύκειο»).

Ανοιχτό θεματικό μάζεμα Αριστερής Ενότητας Αθήνας!

Στο πλαίσιο ενός συνεχή αγώνα φοιτητών και φοιτητριών μέσα στα Πανεπιστήμια για την υπεράσπιση των αυτονόητων δικαιωμάτων τους και της δημόσιας δωρεάν παιδείας, η Αριστερή Ενότητα συζητάει συλλογικά και οργανωνεται! Στόχος μας αντιλαμβανόμενοι/ες την κρισιμότητα της μάχης για τη προάσπιση της φοιτητικής μέριμνας, συζητώντας και με άλλες συλλογικότητες, να δούμε ένα πλαίσιο αγώνα και δράσης που θα μπορεί στο σήμερα να πετυχαίνει υλικές νίκες και να μας φέρνει όλο και πιο κοντά σε ένα διαφορετικό Πανεπιστήμιο, υπό το πρίσμα των δικών μας αναγκών και των αναγκών της κοινωνίας!

και στο facebook εδώ

Party ΑΣΥΜΜΕ3, Αριστερής Ενότητας ΗΜΜΥ, ΕΜΠ!

Ενημέρωση από το ΔΣ του ΣΦ, Δευτέρα 10/2

Σήμερα, συνεδρίασε το ΔΣ μετά από αίτημα της Πρωτοβουλίας Αγώνα Πληροφορικής για Δωρέαν Σίτιση όπου κατατέθηκε το εξείς ψήφισμα: 

Η συγκρότηση της πρωτοβουλίας και το παραπαάνω ψήφισμα αποτελούν μια προσπάθεια ο Σύλλογος Φοιτητών, ως τέτοιως να διεκδικήσει το δικαίωμα των μελών του σε δωρεάν σίτιση, καταρχήν, και να ενταχθεί σε μια συνολικότερη υπόθεση διεκδικήσεων με άξονα την δημόσια δωρεάν παιδεί!

Είναι προφανές, μετά από μία σειρά παρεμβάσεων σε φοιτητικές λέσχες οι οποίες είχαν μερικά αποτελέσματα ότι ο μόνος τρόπος να παλέψουμε και να επιβάλουμε το δικαίωμά μας σε δωρέαν σίτιση, τη στιγμή μάλιστα που οι εργολαβίες που έχουν αναλάβει τη σίτιση στα Πανεπιστήμια κερδοσκοπούν ασύστολα και χιλιάδες μερίδες πετιούνται, αντί να δίνονται σε φοιτητές ή εργαζόμενους που έχουν ανάγκη είναι μέσα από τη συνεχή παρουσία μας στις λέσχες με το επιθετικό πρόταγμα που δεν διαπραγαματεύεται τα αυτονόητα.

Το ψήφισμα δεν πέρασε με κατά πλειοψηφία λευκό, αφού τόσο η ΔΑΠ όσο και η ΠΚΣ επέλεξαν να μην το ψηφίσουν. Είναι αυτονόητο για την κυβερνητική παράταξη να αντιτείθεται στην προσπάθεια μας να αντικρούσουμε τις πολιτικές του πολιτικού της φορέα και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματά μας. Αυτό που δεν είναι τόσο αυτονόητο είναι το πως μια αριστερή συλλογικότητα, όπως η ΠΚΣ, όπου μάλιστα πολλές φορές έχει προβεί σε αντίστοιχες δράσεις, παίρνει την πολιτική ευθύνη να μπλοκάρει την πρωτοβουλία αυτή του ΣΦ. Πίσω από αυτή τη κίνηση δεν κρίνεται τίποτα περισσότερο από την επιθυμία της ΠΚΣ να συνεχίσει να παρεμβαίνει για το εκάστοτε ζήτημα με αυστηρή πρωτεραιότητα τη δική της προβολή μέσα από δράσης πυροτεχνήματα, αντί πραγματικά να γίνει μέρος μιας προσπάθειας που μπορεί να έχει πραγματικά υλικά αποτελέσματα και να δώσει λύση στα προβλήματα πολλών από εμάς.

Πολύ κρίμα...